Kullanım
Üretilmiş karelerle storyboard çıkarmak ve previz hazırlamak
Bir dizi için storyboard çıkarmak ya da previz hazırlamak istiyorsan önce vuruşları yazıp vuruş başına bir kare çiziyorsun: yalnız metinle çalışan bir model kareyi blokluyor, bir düzenleme modeli özneyi sonraki panele taşıyor, bir video modeli de sıra değişmeyi bıraktıktan sonra seçilmiş bir paneli hareketli bir teste çeviriyor. Kararların ucuz olduğu yer pano, o yüzden disiplin şu: dizi okunana kadar karelerde çalış, harekete ancak ondan sonra bir çizim harca.
Kare çizmeden önce vuruşları yaz
Panel bir vuruş, hoşuna giden bir görsel değil. Diziyi önce bir değişiklikler listesi olarak yaz: bu karede bir öncekinden farklı olan ne? Değişikliği adlandıramıyorsan panel dekor, dekor da vuruşla aynı fiyata geliyor.
Ritim o listeye ait, çünkü tempo tek bir çekimin içinde değil çekimler arasında yaşıyor. Cutting, DeLong ve Nothelfer 2010'da Psychological Science'ta 1935 ile 2005 arasında çıkmış 150 filmin çekim yapısını ölçtü ve bu aralıkta "shots became increasingly more correlated in length with their neighbors and created power spectra approaching 1/f" olduğunu buldu. Üstüne kurdukları dikkat argümanı hakkında ne düşünürsen düşün, ritmin birimi çekim dizisi ve ona tek tek karelerde değil panoda karar veriyorsun.
Previz'in adını aldığı iş bu. Sektör tanımını 2009'da sonuçlandıran ASC-ADG-VES ortak alt komitesi ön görselleştirmeyi "generates preliminary versions of shots or sequences" bir süreç olarak tarif etti; işleyen kelime de preliminary. Vuruşların sırası kımıldamayı bırakana kadar ucuz karelerde çalış.
Kare şeklini pano aşamasında sabitle
En-boy oranı kendinden sonraki her şeyi bağlıyor, o yüzden erken seç ve içinde kal. Karışık şekillerden oluşan bir pano dizi olarak hiç okunamıyor: göz dikkatini kesmelere değil karelere harcıyor, ki panonun sınamak için var olduğu tek şey o. Her model sayfası, o modelin kabul ettiği boyutları sayfa yüklenirken sunucudan okuyarak listeliyor.
Şekil ayrıca sonra neyin seçilebileceğine de karar veriyor. Bir panel bir klibin açılış karesi olduğunda o görsel klibin şeklini belirliyor ve seçilecek oran kalmıyor. Öteki video modelleri istekte oran alıyor, kimilerinde de zorunlu. Çözünürlük ve süre seçimi iki ayarın hesabı nasıl vurduğunu, görselden videoya da bir paneli ilk kare olmadan önce kırpmayı anlatıyor.
Özneyi panelden panele tut
Üretimler arasında kendiliğinden taşınan hiçbir şey yok. Son paneli hatırlayan bir oturum ve bir yüzü sabitleyen bir ayar yok, yani cümlen neredeyse hiç oynamamışken bir karakter başka gelebiliyor. Bu, belirli bir modeldeki bir kusur değil, işin kendisi.
Buna iki tutamağın var. Birincisi modele ne verdiğin: bir düzenleme modeli verdiğin görseli yeniden işliyor ve karenin geri kalanını yerinde bırakıyor — zaten bir storyboard'un şekli bu, değişen sahnelemeden geçirilen tek bir özne. İkincisi cümlen, ki bilerek yerinde durmalı. Karakteri tutarlı tutmak bir paneli neden bağlantı vermek yerine yüklediğin dahil yöntemin tamamı, karakter tasarımı da çıpayı en baştan kurmayı anlatıyor.
Özellikle pano için disiplin şu: panel promptunu iki parça yaz ve hep yalnız birini düzenle — karakteri ve dünyayı taşıyan, hiç değişmeyen bir blok, bir de sahnelemeyi ve vuruşu taşıyan, her panelde değişen bir satır. Pano, bu ikisi birbirine karıştığında ve yeniden sözcüklenen bir tarif yüzü sessizce yeniden açtığında kayıyor.
Hangi vuruş hareketli testi hak eder
Her vuruşun hareketli bir teste ihtiyacı yok ve hepsini canlandırmak, panonun ucuz olmaktan çıkma biçimi. Açık sorusu hareket olanları canlandır: eylem hiç okunuyor mu, kamera hareketi fiziksel olarak mümkün mü, vuruş aklındaki süreye sığıyor mu. Açık sorusu sahneleme olan bir vuruşa daha iyi ve daha hızlı yanıtı başka bir kare veriyor.
Yollar senden farklı şeyler istiyor. Paneli açılış karesi olarak devretmek en sıkısı, çünkü kompozisyon üretimden önce çözülmüş ve çizimin tamamı harekete gidiyor. Yalnız tarifle çalışan bir model sahneyi sıfırdan kuruyor, yani sahnelemeyi promptta senin yazman gerekiyor. Kamerayı iki durumda da yaz; yazmamak sana sabit bir çekim değil rastgele bir çekim veriyor. Video genel bakışı yolları koyuyor.
Panoyu parti işi olarak çalıştırmak
Panolar parti işi ve bu, neyin ters gideceğini değiştiriyor. Üretimler eşzamansız, yani sekmeyi kapatmak bir paneli kaybettirmiyor ve bir sıra üretimi ateşleyip kimlikleri toplayabiliyorsun. Görsel ve video üretimleri hesap başına ayrı hız sınırlarına sayılıyor; birini aştığında yanıt ne kadar bekleneceğini bir Retry-After başlığında söylüyor, tahmin etmek yerine onu oku.
Bir script'ten çalışırken seçenekleri kaynağındaki bir sabit yerine katalog versin ve düşen bir paneli kendin uzlaştırmak yerine kapanmış say. API'yi kendi kodundan çağırmak döngüyü ve hata kodlarını taşıyor.
Paneller sunucuda sonsuza dek durmuyor, neye mal olduklarının kaydı duruyor. Panoyu yaptığın gün indir; çünkü yeniden açamadığın bir pano, ezberden çekmen gereken bir dizi demek.
Sık sorulan sorular
Bir şeyi canlandırmadan önce kaç panel çizmeliyim?
Dizinin kendi başına vuruşlar olarak okunmasına yetecek kadar. Hâlâ açıklama isteyen bir panoyu hareket kurtarmıyor ve bir klip, çıktığı kareden belirgin biçimde pahalıya geliyor.
Önce hangi vuruşu canlandırmalıyım?
Açık sorusu sahneleme değil hareket olanı: okunduğundan emin olmadığın bir eylem ya da mümkün olduğundan emin olmadığın bir kamera hareketi. Sahneleme sorularını başka bir kareyle yanıtla, daha ucuz ve daha hızlı.
Paneller arasında cümleyi birebir aynı tutmak zorunda mıyım?
Bilerek değiştirmediğin her şeyi birebir aynı tut. Promptu sabit bir blok ile değişen bir satıra böl ve yalnız satırı düzenle; çünkü yeniden sözcüklenen bir tarif yüzü, kıyafeti, ışığı ve odayı birlikte yeniden açıyor.
Bir şekilde pano yapıp başka bir şekilde teslim edebilir miyim?
Edebilirsin ama bedavaya değil. Biten bir paneli kırpmak, bir kareye para verip parçasını teslim etmek demek; üstelik geniş kutuyu varsaymış bir kompozisyonda. Panel bir klibi açacaksa da şekli klibin şekli oluyor.